Κάθε πολιτισμική μεταβολή, είτε προκύπτει ειρηνικά είτε με την βία, ιστορικά φέρει το ειδικό βάρος μιας ειδικής κατηγορίας εξατομικευμένων βουλήσεων, εκείνη των πολιτικών. Θα ήταν πράγματι ανακριβής ο ισχυρισμός, ότι ακόμη και στις πιο ελεύθερες κοινωνίες δεν υπήρξαν στιγμές όπου ο καθολικός πρακτικός νους, η ίδια η ηθική, δεν κάμφθηκε υπέρ πολιτικών σκοπιμοτήτων. Η παρούσα μελέτη ξεκινά εξετάζοντας τους τρόπους με τους οποίους το πολιτισμικό σύστημα της Δύσης αφομοίωσε, επεξεργάστηκε και εν τέλει εκδήλωσε την πρακτικότητα, σε μία εξέχουσας σημασίας στιγμή συνάντησης ιδεολογιών: τον Μεσαίωνα. Στη συνέχεια εστιάζει στο Βυζάντιο, ως αντιπροσωπευτικό παράδειγμα σύζευξης πολιτισμών της ίδιας περιόδου, στο εσωτερικό του οποίου προσεγγίστηκε, συγκρούστηκε και αναδημιουργήθηκε η φιλοσοφία της Ελληνικής αρχαιότητας, ως Ελληνο-Χριστιανική. Προκειμένου να ακολουθηθεί η διαλεκτική πορεία του νου σε σχέση με την πρακτικότητα, αναζητήθηκαν κριτήρια ικανά να διαφωτίσουν βήμα προς βήμα και με ακρίβεια, τις στιγμές αυτής της πορείας. Καθρέφτης των διαλεκτικών αλληλεπιδράσεων της πρακτικότητας είναι ο πρώτος βαθμός του θεωρητικού νου, η άμεση ενορατική γνώση ή αισθητική εποπτεία: η αισθητική μεταφορά βιωμάτων, ό,τι ονομάζουμε έκφραση, αντανακλά στην ιστορική στιγμή: η ενέργεια της καλλιτεχνικής δημιουργίας αποτυπώνει τον οργανικό δεσμό μεταξύ των διαλεκτικών αλληλεπιδράσεων, ο οποίος γενικεύεται ως λογική του ηθικοκοινωνικού και πολιτικού συστήματος. Τούτη είναι η λογική της πρακτικότητας, της καθολικά εκδηλωμένης βουλητικής δραστηριότητας, η οποία, παρόλο που δεν μετασχηματίζεται σε ομοιογένεια, εντούτοις περιέχει το κοινώς αποδεκτό αίτιο, το ενωτικό σημείο μεταξύ των διαφορετικών βουλήσεων. Η βυζαντινή πολιτισμική ποικιλομορφία εκδηλώνει όλα τα χαρακτηριστικά μιας διαλεκτικής σχέσης· η δε ακολουθία μίας ενιαίας φιλοσοφικής συνιστώσας, καθιστά αυτή τη σχέση και οργανική.
10,00 €
Κάθε πολιτισμική μεταβολή, είτε προκύπτει ειρηνικά είτε με την βία, ιστορικά φέρει το ειδικό βάρος μιας ειδικής κατηγορίας εξατομικευμένων βουλήσεων, εκείνη των πολιτικών. Θα ήταν πράγματι ανακριβής ο ισχυρισμός, ότι ακόμη και στις πιο ελεύθερες κοινωνίες δεν υπήρξαν στιγμές όπου ο καθολικός πρακτικός νους, η ίδια η ηθική, δεν κάμφθηκε υπέρ πολιτικών σκοπιμοτήτων.
Περιγραφή
Video
Επιπλέον πληροφορίες
| ISBN | 978-618-5424-54-1 |
|---|---|
| Συγγραφέας | |
| Γλώσσα Γραφής: | |
| Έτος Έκδοσης: | |
| Αριθμός Σελίδων: | 112 |
| Εξώφυλλο | |
| Εκδότης |
ΣΥΓΓΡΑΦΕΑΣ
Σχετικά προϊόντα
Σύμφωνα με τον Benedetto Croce, ο νους δρα κυκλικά μέσα από δύο επίπεδα: τη γνώση (θεωρητικό επίπεδο) και την πράξη (πρακτικό επίπεδο). Η τελευταία ταυτίζεται με τη βούληση και ως παραγωγός όχι γνώσεων, αλλά πράξεων, προσανατολίζεται είτε προς το ωφέλιμο, είτε προς το αγαθό, αντικείμενα των πρακτικών επιστημών της πολιτικής επιστήμης, της κοινωνιολογίας και της ηθικής.
Οι συναντήσεις που περιγράφει στο παρόν βιβλίο τον φέρνουν ενίοτε πολύ κοντά στον ρόλο του σοφόκλειου άγγελου ‘κακών επών’, τον οποίον ‘ουδείς στέργει’, εφόσον τα κακώς κείμενα στην Ελλάδα αποτελούν συχνό του θέμα. Από την άλλη, οι εδώ ιστορίες συνιστούν το υπαρξιακό δεκανίκι στο οποίο γέρνει, όπως ο εξάγγελος του γνωστού τραγουδιού, ώστε, κουτσά στραβά, να μπορεί πορεύεται σαν τον ταξιδευτή που δεν έχει πού να ξεκουράσει τον ίσκιο του…
Σε μια εποχή που το βυζαντινό κράτος έστεκε αδύναμο να στηρίξει τις επαρχίες του και οι Θεσσαλονικείς έσπευδαν να ενσωματωθούν στην επικράτεια της Βενετίας για να αντέξουν τον κλοιό των Οθωμανών, η ιστορία επεφύλασσε έναν ιδιαίτερο ρόλο στην Κασσάνδρα, τη μοναδική τότε ενδοχώρα της Θεσσαλονίκης. Με βαρύ το τίμημα για τον ρόλο της αυτό, την άνοιξη του 1430 πέρασε στους Οθωμανούς σχεδόν ακατοίκητη.
Το ανά χείρας βιβλίο επικεντρώνεται στα πλήγματα που επιφέρουν στον πολιτισμό, την κοσμική κουλτούρα, τις ανθρώπινες σχέσεις και την ηθική συγκρότησή μας, οι ημιμαθείς και φανατικοί εκπρόσωποι των θρησκευτικών δογμάτων που επιδιώκουν λυσσωδώς να διατηρήσουν τα συμφέροντά τους εις βάρος της κοινωνικής προόδου και της ελευθερίας. Η απροκάλυπτη περιφρόνησή τους στις επιταγές του ανθρωπισμού και της επιστήμης και η σύμπλευσή τους με τους ισχυρούς της γης θέτουν εν κινδύνω την επιβίωσή μας. Ο μόνος τρόπος να διατηρήσουμε τη διανοητική αξιοπρέπειά μας και την ηθική αυτονομία μας είναι η εξορία των μάγων.



