Για αιώνες, το Φωτεινό Βασίλειο παρέμενε ασφαλές από κάθε απειλή. Όμως αυτές οι μέρες φτάνουν πια στο τέλος τους. Μια μυστηριώδης πανδημία, μια σκοτεινή κατάρα, ένας εχθρός πέρα από τα ανθρώπινα μέτρα της δύναμης και της κακίας – και με ακόρεστη δίψα για καταστροφή.
“Χαράματα σου γράφω”, ποιήματα που “ζωντανεύουν εικόνες”… που ξυπνούν έντονα συναισθήματα, χαρά, συγκίνηση, προβληματισμό, νοσταλγία… λίγο πριν χαράξει η καινούργια μέρα. Kι εσύ δεν κοιμήθηκες απόψε, όπως και εγώ…
Στη λογοτεχνία· τη μορφή που τον οδηγεί στο πιο κρυφό του βάθος. Στη μουσική· εκείνη που του δείχνει τον ρυθμό της καρδιάς. Στο θέατρο· που τον παρέσυρε με την ίδια δύναμη που τον μύησε και στον έρωτα – με επιθυμία, τόλμη και φωτιά!
Το Άνθη στην έρημο είναι μια ποιητική διαδρομή που ξεκινά από τα πιο σκοτεινά τοπία του έρωτα και της απώλειας και καταλήγει στη δύναμη της αγάπης, της ελπίδας και της αέναης αναγέννησης.
Οι ιστορίες του βιβλίου αυτού έχουν τόση σχέση με την πραγματικότητα όση και τα όνειρα που βλέπουμε μια νύχτα στη ζωή μας.
Δύσκολα βάζεις περίληψη σε βιβλίο δίχως τίτλο, ιδίως όταν είναι γραμμένο από την καρδιά.
Αθήνα, 1839-1843 Ένα παλάτι χτίζεται στην καρδιά της πρωτεύουσας. Μαζί του χτίζεται και η ελπίδα για ένα κράτος, μια νέα ζωή, μια δεύτερη ευκαιρία. Η Μέλπω, ορφανή της Επανάστασης, κρύβεται πίσω από το όνομα Ελεονόρα και επιστρέφει στην Αθήνα της φτώχειας, της πολιτικής αναταραχής και των βασιλικών δεξιώσεων, αναζητώντας έναν άνδρα και μια εξιλέωση.
Τι συμβαίνει όταν σε βγάζουν στην εξέδρα; Όταν στοχοποιείσαι δίχως οίκτο; Όταν το τέλος στα δεινά σου, όσο και αν το λαχταράς δε διαφαίνεται;
Η Μίχη Ντώις, ζει σε ένα παλιό σπίτι εκατό και κάτι χρονών. Στο κελάρι του, βρίσκεται ένα μαγικό εργαστήριο απ’ όπου δεν φεύγει σχεδόν ποτέ. Μια μέρα ή μάλλον μια νύχτα η Μίχη είδε ένα πολύ αλλόκοτο όνειρό που αποδείχτηκε αληθινό.
Ένα μυθιστόρημα συγκλονιστικό και βαθιά ανθρώπινο, που ίσως και να ήταν αληθινό, μέσα στην τραγωδία της Μικρασιατικής Καταστροφής και της Γενοκτονίας από τους Νεότουρκους. Μια ιστορία ενηλικίωσης, μέσα από τη φωτιά της Ιστορίας, τη δύναμη της μνήμης και την ελπίδα της αγάπης.
Οι πέτρες δε θα μπορούσαν να γυαλίζουν, δεν υπήρχε σε κανένα κομμάτι του μικρού ποταμού φως. Μονάχα ο ίσκιος των αγριεμένων πλατανιών που μιας και δεν τους άφηναν φωνή επιβάλλονταν στον χώρο με τον ίσκιο τους.Το κορίτσι έσκυψε, έβαλε το χέρι του στο νερό, γέλασε.
Μετέφεραν ό,τι κατάφεραν να περισώσουν από το βιος τους και έχτισαν το νέο τους σπιτικό με κόπο και ιδρώτα. Όμως έκαναν ένα λάθος, ένα θανάσιμο και ασυγχώρητο λάθος.
«Αμαρτίες γονέων παιδεύουσι τέκνα» — ή μήπως, τελικά, τα τέκνα θα καταφέρουν να σπάσουν αυτόν τον φαύλο κύκλο τραύματος, μίσους και αίματος;
Αρκετά χρόνια μετά απ’ το σήμερα, ο πλανήτης Γκέιλσμιτ μαστίζεται από ανελέητους ανεμοστρόβιλους που καταστρέφουν τα πάντα στο πέρασμά τους, ενώ οι άνθρωποι έχουν συγκεντρωθεί σε αυτοδιοικούμενες πόλεις για να παραμένουν ασφαλείς. Στο παρασκήνιο αυτών δρουν αμέτρητες σπείρες και παράνομοι, που πλουτίζουν όλο και περισσότερο κάτω από τις μύτες των αρχών, ή ακόμα και σε συνεργασία μαζί τους.
Η προσπάθεια σκιαγράφησης των χαρακτήρων του μυθιστορήματος του Κώστα Μουρσελά "Βαμμένα κόκκινα μαλλιά" στο περιβάλλον που κινούνται είναι ο κύριος στόχος του παρόντος έργου.
Δεν ήταν η τεχνική που με κράτησε όρθιο. Ήταν η δύναμη της θέλησης, η ψυχραιμία και ένα πεισματάρικο χαμόγελο που δε λύγιζε, ακόμη κι όταν όλα γύρω θόλωναν.
Η υπόθεση του βιβλίου αφορά τον αγνό Πύργιο οπλαρχηγό Χαράλαμπο Βιλαέτη και τον ηρωικό του θάνατο στα σμιλεϊκά αμπέλια στην Ηλεία τον Μάιο του 1821.
In the Comedy of Life we are both Play and Audience but never Actors.How tragic!
Take the moments, take the time. Take the time, to See. Take the time to make the Moment, ours.
