Οι «ΣΤΟΧΑΣΜΟΙ» του συγγραφέα σε τούτο το βιβλίο , στο πρώτο του μέρος, έχουν να κάνουν με τη ζωή, την παιδεία, την πολιτική, τον άνθρωπο.
Άνθρωποι που βρίσκονται σε αδιέξοδο, άνθρωποι που κακοποιούνται, άνθρωποι που αυτοκαταστρέφονται. Όταν κάτι είναι έτοιμο να τους καταβροχθίσει, είτε από μέσα τους είτε από τον έξω κόσμο, δεν μπορούμε παρά να μιλήσουμε για διηγήματα πόνου.
Είχα την έμπνευση να ονομάσω "γενναίους" όλους αυτούς τους μοναχικούς, τους περίεργους, τους φευγάτους που σίγουρα δεν περνούν απαρατήρητοι! Μετά από χρόνια έρευνας και παρατήρησης κατέγραψα κάποια κοινά χαρακτηριστικά, με κυρίαρχο τα παιδικά τους χρόνια, τη γενναιοδωρία, το χιούμορ, τη μη αποδοχή της βίας και της αδικίας, τον σεβασμό στη φύση και στο περιβάλλον και πολλά άλλα.
Το δοκίμιο με τίτλο «Η Επαναστατική Συνείδηση και ο απαισιόδοξος Θετικισμός, για την εξουσία και τη σεξουαλικότητα», είναι μια προσπάθεια επιχειρηματολόγησης σχετικά με το πώς ο φιλοσοφικός λόγος μπορεί να σταθεί αλληλέγγυος στα πολιτικά επίδικα της εκάστοτε εποχής.
Όταν ανακαλύπτει ότι νοσεί από μια σοβαρή ασθένεια, η Νίκι Χάρπερ αποφασίζει να ζήσει την υπόλοιπη ζωή της όπως εκείνη πιστεύει καλύτερα, μακριά από κανόνες και ταμπού, στην προσπάθειά της να καλύψει το κενό που άφησαν στην ψυχή της ο επιτυχημένος συγγραφέας ιστορικών νουβελών Τζόσουα Χάρπερ και η ιδιοκτήτρια διάσημου οίκου μόδας, Λίνα Λιντς.
Πέρα από τα κοινά σημεία στον Μύθο και τα Έπη, η επίσκεψη του Μεγάλου Αλεξάνδρου έφερε πολύ κοντά την Ελλάδα και την Ινδία σε πολλούς τομείς.
Σε έναν κόσμο όπου υπάρχει ακόμη μαγεία. Σε έναν κόσμο όπου τα καλά και τα κακά παιδιά έχουν σημασία. Η Εύα Όντσεν θα αναγκαστεί να θυμηθεί τι ακριβώς συνέβη το βροχερό εκείνο βράδυ.
Γεννήθηκα λεύτερος, κοντινός συγγενής του Πόσουμ, του Τόμας Στερνς Έλιοτ. Επένδυσα τον χρόνο μου στην μελέτη της αλλοπρόσαλλης συμπεριφοράς των ανθρώπων.
«Μια φορά κι έναν καιρό...» «...και ζήσανε αυτοί καλά κι εµείς καλύτερα...»Φράσεις που ηχούν στ’ αυτιά κάθε παιδιού που αποκοιµήθηκε ακούγοντας κάποιο παραµύθι από τη γιαγιά.
Η παρούσα ποιητική συλλογή περιλαμβάνει σαράντα τέσσερα ποιήματα κατανεμημένα σε τέσσερις θεματικές ενότητες. Η πρώτη από αυτές είναι ο "Χρόνος".
Η ΛΈΣΧΗ ΤΩΝ ΦΑΝΤΑΣΜΆΤΩΝ δεν είναι απλώς μια ομάδα παιδιών, είναι ένα ζωντανό εργαστήριο φαντασίας και δημιουργίας. Όταν οι πέντε πλέον φίλοι, η Σοφία, ο Ανέστης, η Μάγια, ο Σταύρος και ο Νικήτας αποφασίζουν να δημιουργήσουν τη δική τους εφημερίδα, η περιπέτεια ξαναξεκινά. Άραγε χρειάζεται να είμαστε όλοι ίδιοι για να καταφέρουμε να συνεργαστούμε;
Ποιος είναι ο Ναμαμπούμ-Μπουμπά; Πώς βρέθηκε στα χεράκια του ένα κοκάλινο φλάουτο; Ποια είναι η φίλη του, η Νόρα, που παίζει κολυμποκρυφτό; Ποια φοβερά εμπόδια συνάντησε ο Ναμαμπούμ στην προσπάθειά του να τη βρει, όταν αυτή χάθηκε;
Τι θα συμβεί όταν ο Άμμος και η Λιανή πετάξουν ταυτόχρονα πάνω από αυτόν τον βράχο;
Ένα παιδί στο γύρισμα της δεκαετίας του ’60 προς το ’70, σε μια λαϊκή γειτονιά της Θεσσαλονίκης, βιώνει την ματαίωση, τις βίαιες αλλαγές, τις πικρές αλήθειες της ζωής, ωστόσο τις αντιμετωπίζει μέσα από τη μαγεία και τη δύναμη της αθωότητας της παιδικής του ηλικίας και σε αντιπαράθεση με τον κόσμο των μεγάλων.
Η μελαγχολία της έγινε μόνιμη συνήθεια κιόλας. Έμαθε να ζει τελείως μόνη και το έριξε στο διάβασμα.
Ο Αντρέ είναι ένα δεκατριάχρονο αγόρι που προσπαθεί με κάθε τρόπο να προσαρμοστεί στους καινούργιους ρυθμούς της μικρής πόλης και του σχολείου του. Αυτό τελικά δεν είναι και τόσο εύκολο, καθώς οι συμμαθητές του δεν δέχονται να κάνουν παρέα μαζί του εξαιτίας του σπιτιού στο οποίο μένει μαζί με την οικογένειά του. Η αδελφή του, Ρανιέ, είναι μεγαλύτερη και αδιαφορεί για όλα όσα αντιμετωπίζει ο αδελφός της, ακόμα και για τον φόβο που ξαφνικά αρχίζει να νιώθει.
Σε ποιο σημείο μπορεί να φτάσει κάποιος προκειμένου να μην ξεχαστεί τ’ όνομά του; Κι αν είσαι ο «τυχερός» και σου “κάτσει”, πώς “ξεκάθεται”;
Υπάρχουν δυο χωριά κρυμμένα μέσα στις δασωμένες πλαγιές του Ασπροποτάμου Καλαμπάκας. Το ένα είναι παγιδευμένο μέσα σ’ έναν όρκο σιωπής, αποκόπτοντας τη μικρή του κοινωνία από τον υπόλοιπο κόσμο και σέρνοντας τους κατοίκους του αργά αλλά σταθερά στη σήψη και την αποσύνθεση. Το άλλο είναι εγκαταλελειμμένο.
Πριν από πενήντα περίπου χρόνια, ο κόσμος ανακάλυψε την ύπαρξη των ανθρώπων που πέθαναν και επανέρχονταν στη ζωή. Οι άνθρωποι αυτοί συνέχιζαν να ζουν αιωνίως στην ηλικία που είχαν κατά τον θάνατό τους.
Σε μια ιστορία που θα σε κάνει να αναρωτηθείς τι σημαίνει να είσαι άνθρωπος, δύο φίλοι ξεκινούν ένα ταξίδι που θα τους οδηγήσει στα πιο βαθιά μυστικά της ύπαρξής τους.
Πρόκειται για μια άλλη προσέγγιση, ίσως την πραγματική, για τον φιλόσοφο «Πύρρωνα τoν Hλείο»
Ένα ατέλειωτο τραβέρσο είν’ η ζωή μου Το μωρουδιακό μου κλάμα γίνηκε κραυγή κεραυνός Τρύπησε από τότες το μεγάλο μπαλόνι που ’χε φυλακισμένη τη τραμουντάνα
