«Τι κι αν» μια στιγμή αρκεί για να αλλάξει ολόκληρη τη ζωή; Τι κι αν η φιλοδοξία, η η απώλεια ή η αγάπη μας οδηγήσουν σε δρόμους που δεν είχαμε φανταστεί; Σε αυτή τη συλλογή διηγημάτων, οι ήρωες βαδίζουν σε μονοπάτια που ανοίγονται μπροστά τους άλλοτε φωτεινά, άλλοτε σκοτεινά, αναζητώντας το νόημα πίσω από τις επιλογές τους. Κάθε ιστορία είναι ένα βήμα στο μονοπάτι που οδηγεί προς το φως.
Εκεί όπου το «Τι κι αν…» γίνεται η πιο ουσιαστική ερώτηση της ζωής.
10,00 €
Σε αυτή τη συλλογή διηγημάτων, οι ήρωες βαδίζουν σε μονοπάτια που ανοίγονται μπροστά τους άλλοτε φωτεινά, άλλοτε σκοτεινά, αναζητώντας το νόημα πίσω από τις επιλογές τους.
Περιγραφή
Επιπλέον πληροφορίες
| ISBN | 978-618-210-359-3 |
|---|---|
| Συγγραφέας | |
| Γλώσσα Γραφής: | |
| Έτος Έκδοσης: | |
| Αριθμός Σελίδων: | 72 |
| Εξώφυλλο | |
| Μορφή | |
| Εκδότης | |
| Διαστασεις |
ΣΥΓΓΡΑΦΕΑΣ
Μπορεί επίσης να σας αρέσει…
Πέντε ιστορίες για ήρωες ιδιόμορφους, που ζουν στο περιθώριο του κόσμου τους.
Οι δέκα θεατρικοί μονόλογοι «10 παράθυρα ανοιχτά» αποτέλεσαν τον καρπό της ομάδας συγγραφής θεατρικού μονολόγου του Script & Art και γράφτηκαν κατά τη διάρκεια του έτους 2022-23 από 10 συνοδοιπόρους που συναντηθήκαν τυχαία με μόνο εφόδιο την αγάπη τους για το θέατρο και τη συγγραφή.
Σχετικά προϊόντα
Η ενδοοικογενειακή βία δεν είναι πάντοτε ορατή και δεν έχει να κάνει μονάχα με ένα πρησμένο πρόσωπο ή ένα σώμα γεμάτο μελανιές. Βία υφίσταται κάθε άνθρωπος όταν αρχίζει να χάνει τον εαυτό του. Όταν δέχεται καθημερινά ψυχολογική πίεση, νιώθει ανασφάλεια και αποκτά φοβίες, που ποτέ πριν δεν είχε
Το μυθιστόρημα «Μια σεμνή τελετή» είναι το χρονικό της υλοποίησης μιας ιδέας με καθολικό χαρακτήρα. Η αφήγηση ξεκινάει από το τέλος για να επιστρέψει στην αρχή, έχοντας στον πυρήνα της τη δημιουργία μιας κοινότητας που αμφισβητεί τα παραδοσιακά ήθη και επιδιώκει να επαναπροσδιορίσει την πραγματικότητα.
Το “Λέμπενσμπορν” είναι ένα σκοτεινό ιστορικό θρίλερ για την ταυτότητα, τη μνήμη και τη σιωπή…
Οι πέτρες δε θα μπορούσαν να γυαλίζουν, δεν υπήρχε σε κανένα κομμάτι του μικρού ποταμού φως. Μονάχα ο ίσκιος των αγριεμένων πλατανιών που μιας και δεν τους άφηναν φωνή επιβάλλονταν στον χώρο με τον ίσκιο τους.Το κορίτσι έσκυψε, έβαλε το χέρι του στο νερό, γέλασε.


