Η Μεγάλη Αδερφή, ένα αινιγματικό όνομα, ακαθόριστο, όπου τα ίδια τα αρχικά Μ.Α. μοιάζουν να κρύβουν κάτι μυστηριώδες, γιατί όχι και μυστικιστικό, έναν μυστικισμό που είναι γνωστός στις βόρειες περιοχές απ’ όπου κατάγεται η οικογένεια της ηρωίδας. Αυτό το όνομα αιωρείται στον αέρα και αφήνεται στον αναγνώστη να ανακαλύψει ποια είναι.
Τι μπορούν να καταφέρουν δυο καουμπόιδες που αγαπάνε τα βιβλία και απεχθάνονται τους καυγάδες και τη βία;
Ελάτε κι εσείς μαζί να γνωρίσετε τον Λάκη Πυραυλάκη και τον θαυμαστό του κόσμο!
Ο Ζαχαρής είναι ένα παιδί γεμάτο φαντασία που έχει . . . ένα καρουζέλ στο μυαλό του! Οι σκέψεις και οι ιδέες του στριφογυρίζουν διαρκώς. Στο σχολείο προσπαθεί, αλλά. . . πώς να συγκεντρωθεί όταν το καρουζέλ του δε λέει να σταματήσει;
Σ’ ένα νησί, λουσμένο στο φως και προστατευμένο από την ταραχή της υπόλοιπης Ελλάδας, η υψηλή κοινωνία ζει μέσα στη φούσκα της ευμάρειας και των προσδοκιών.
Η ενδοοικογενειακή βία δεν είναι πάντοτε ορατή και δεν έχει να κάνει μονάχα με ένα πρησμένο πρόσωπο ή ένα σώμα γεμάτο μελανιές. Βία υφίσταται κάθε άνθρωπος όταν αρχίζει να χάνει τον εαυτό του. Όταν δέχεται καθημερινά ψυχολογική πίεση, νιώθει ανασφάλεια και αποκτά φοβίες, που ποτέ πριν δεν είχε
Πού σταματά η ιστορία και πού αρχίζει η μυθοπλασία;Υπάρχουν διαχωριστικές γραμμές που τις ορίζουν ή η μια υπεισέρχεται στην άλλη και παύει να έχει σημασία ποια από τις δύο βαραίνει περισσότερο; Πότε οι καταστάσεις γεννούν τον ήρωα της ιστορίας και πότε ο ήρωας απαιτεί τη δημιουργία ενός μύθου που θα περιγράφει τον δικό του «πόλεμο» με τη μοίρα του ή τα αδιέξοδα στα οποία αυτή η μοίρα τον οδήγησε;
Η Λυδία Τριανταφυλλίδου εργαζόταν ως νοσηλεύτρια στο νοσοκομείο Καβάλας. Αγάπησε και παντρεύτηκε τον Δημήτρη, με τον οποίο γνωρίστηκε στο Γυμνάσιο.
Στο κέντρο της Θεσσαλονίκης, η Άρτεμη ζει την καθημερινότητά της, όταν ένα αγαπημένο της πρόσωπο δολοφονείται.
Η μικρή Γεωργία ζει σε ένα χωριό αγκαλιασμένο από τη φύση, ώσπου η απειλή της ‘‘ανάπτυξης’’ που δε λογαριάζει τη γη φέρνει τα πάνω κάτω
Η λέξη προέρχεται από τον αρχαίο τύπο «θρυαλλίς». Το θρύον, δηλαδή το καλάμι ήταν ένα είδος φυτού που χρησίμευε για την κατασκευή φιτιλιού, για την πυροδότηση εκρηκτικών υλών.
Εκατομμύρια μετανάστες, νόμιμοι και μη, έχουν κατακλύσει την Ευρώπη. Ο πληθυσμός της έχει αλλοιωθεί.
Είναι μπροστά μας, δίπλα μας, εντός μας: τα σημάδια μιας «αόρατης βίας».
«Να κοιτάς με τον ίδιο τρόπο τη χαρά και τη λύπη, την ευχαρίστηση και τον πόνο, την κατάκτηση και την απώλεια…» ήταν τα λόγια του δασκάλου. Η Αναστασία, μια ενθουσιώδης Ελληνίδα αρχαιολόγος, βρίσκεται μπροστά σε μια πρόκληση, προσπαθώντας να λύσει ένα μυστήριο γρίφο. Ταξιδεύει σε διαφορετικούς προορισμούς. Διαδραματίζονται πολλές συμπτώσεις, που η μια οδηγεί στην άλλη, με αποκορύφωμα αυτή στο τελευταίο της ταξίδι. Εκεί θα βιώσει μια πρωτόγνωρη εμπειρία. Άραγε θα λυθεί το μυστήριο…;
Το λεύκωμα που κρατάτε στα χέρια σας δεν είναι τίποτα παραπάνω από σκέψεις που κάνουμε όλες οι μαμάδες και λέμε στα παιδιά μας. Έξι μητέρες και ένας πατέρας μιλούν στις κόρες τους, αλλά και στην κάθε κόρη, μέσα από την καρδιά του.
Άρης, ο αγαπημένος μας ταξιδιώτης από το βιβλίο «Άρης… από το Αρίσταρχος», αποφασίζει να επισκεφθεί τον μυστηριώδη, κόκκινο πλανήτη, τον Άρη, που έχει και το όνομά του! Μαζί του ταξιδεύουν οι αδερφές του, η Αθηνά και η Πολύμνια, αλλά κι ένας καινούργιος τους φίλος, ο Μάριος, ο σκανταλιάρης παπαγάλος! Αυτή τη φορά τα παιδιά μεταφέρονται στο μέλλον…
Η θάλασσα είναι άσπρη δεν είναι γαλάζια όπως πιστεύετε. Δεν είναι ήρεμη όπως την βλέπουμε από την παραλία. Ούτε σε αγκαλιάζει να σε δροσίσει όπως τα καλοκαίρια στην Χαλκιδική. Θέλει το μερίδιο της και το απαιτεί. Γίνεται κακιά σαν άγριος δαίμονας άμα θυμώσει Και θυμώνει πολύ συχνά η άτιμη και σε κάνει και υποφέρεις μόνο και μόνο επειδή την αγκάλιασες. Επειδή την εμπιστεύτηκες.
Ο Φεϊζάλ μαζί με τον αδερφό του τον Ρασίντ, θα ξεκινήσουν με τη βοήθεια και την παρότρυνση του θείου τους Αζούλ, ένα ταξίδι.
Ο Ανέστης Μαυρουδής είναι ένας άνθρωπος θύμα των περιστάσεων που βιώνει. Μεγαλώνει ανάμεσα σε Συμπληγάδες Πέτρες. Ο πατέρας του στα Τάγματα Ασφαλείας στην Κατοχή, η μητέρα του μια εκδιδόμενη γυναίκα. Καθώς τον συνθλίβουν ολότελα οι μυλόπετρες της ζωής και της ιστορίας, προσπαθεί να βρει τον δρόμο του ορφανός σε μια χώρα που βιώνει τον μεταπολεμικό τρόμο σαν τον μόνο τρόπο ζωής για τους φτωχούς και τους απόκληρους εκείνης της εποχής.
Τέλη της δεκαετίας του '40 στη Θεσσαλονίκη κατά διάρκεια του εμφυλίου πολέμου. Μια κοπέλα η Αλίκη που ζει σε μια συντηρητική μεγαλοαστική οικογένεια μαθαίνει την ημέρα των γενεθλίων του πατέρα της πως την αρραβώνιασαν.
Οι "Μικρές Ιστορίες, Μεγάλες Αμαρτίες" είναι ένα ψηφιδωτό ανθρώπινων ζωών, που πλέκονται με αλήθειες που πονάνε, με πάθη που καίνε, με μυστικά που βαραίνουν. Κάθε ιστορία και ένα κομμάτι της ψυχής. Κάθε σελίδα και μια αλήθεια που κρύβεται στις σκιές.
Το μυθιστόρημα ΘΕΛΩ Ν’ ΑΛΛΆΞΩ είναι μια συγκινητική και βαθιά ανθρώπινη ιστορία, που αγγίζει θέματα όπως η φιλία, η αφοσίωση, η εσωτερική πάλη και η επιθυμία για αλλαγή. Η κεντρική ηρωίδα, η Σοφία, θυμίζει τις παλιές λογοτεχνικές φιγούρες που χαρακτηρίζονταν από ατρόμητη ψυχή, έτοιμες να ρισκάρουν τα πάντα για όσα πίστευαν.
Η Άννα μεγαλώνει σε ίδρυμα της Τσεχοσλοβακίας, μετά την αποστολή της στις Λαϊκές Δημοκρατίες από τον Δημοκρατικό Στρατό το 1948, στα δύσκολα χρόνια του Εμφυλίου. Το μεγάλωμά της θα περάσει από πολλές συμπληγάδες, οι οποίες άλλοτε σκοτεινιάζουν τον ήλιο της ζωής της και άλλοτε τη χαλυβδώνουν και συνεχίζει τη ρότα της χωρίς, ωστόσο, να λείπουν οι ανακαλύψεις για το δυσώνυμο παρελθόν της αλλά και τα πρώτα εφηβικά σκιρτήματα του έρωτα. Η Ιθάκη, όμως, είναι ακόμη μακριά.
Then, during a chess match with his grandson, the boy shares with Mr. Takis an old island legend he heard at the Chess Club. And that’s when everything starts...
Ώσπου, σε μια παρτίδα σκάκι με τον εγγονό του, ο εγγονός θα αποκαλύψει στον κύριο Τάκη έναν θρύλο του νησιού που άκουσε στη Σκακιστική Λέσχη. Και τότε ξεκινούν όλα…
Οι «ΣΤΟΧΑΣΜΟΙ» του συγγραφέα σε τούτο το βιβλίο , στο πρώτο του μέρος, έχουν να κάνουν με τη ζωή, την παιδεία, την πολιτική, τον άνθρωπο.
Άνθρωποι που βρίσκονται σε αδιέξοδο, άνθρωποι που κακοποιούνται, άνθρωποι που αυτοκαταστρέφονται. Όταν κάτι είναι έτοιμο να τους καταβροχθίσει, είτε από μέσα τους είτε από τον έξω κόσμο, δεν μπορούμε παρά να μιλήσουμε για διηγήματα πόνου.
Είχα την έμπνευση να ονομάσω "γενναίους" όλους αυτούς τους μοναχικούς, τους περίεργους, τους φευγάτους που σίγουρα δεν περνούν απαρατήρητοι! Μετά από χρόνια έρευνας και παρατήρησης κατέγραψα κάποια κοινά χαρακτηριστικά, με κυρίαρχο τα παιδικά τους χρόνια, τη γενναιοδωρία, το χιούμορ, τη μη αποδοχή της βίας και της αδικίας, τον σεβασμό στη φύση και στο περιβάλλον και πολλά άλλα.
Το δοκίμιο με τίτλο «Η Επαναστατική Συνείδηση και ο απαισιόδοξος Θετικισμός, για την εξουσία και τη σεξουαλικότητα», είναι μια προσπάθεια επιχειρηματολόγησης σχετικά με το πώς ο φιλοσοφικός λόγος μπορεί να σταθεί αλληλέγγυος στα πολιτικά επίδικα της εκάστοτε εποχής.