Νέο
21,00 

Ο συγγραφέας καταγράφει στο παρόν βιβλίο αυτά που έζησε, που αισθάνθηκε και που έμειναν στη μνήμη του ως σημαντικά. Γιατί θεωρεί πως ό,τι έμαθε, θαύμασε, αγάπησε, μίσησε ή χάρηκε και κυρίως ό,τι υπέφερε, ήταν από τους ανθρώπους, που, παρ' όλα τα λάθη και τις αδυναμίες τους, τους θεωρεί, ατομικά τον καθένα τους και συνολικά όλους μαζί, πολύ πιο αξιόλογους από τις ιδεολογίες, που μας τυφλώνουν και αποδεικνύονται στην πράξη ανίκανες να πραγματώσουν ό,τι υπόσχονται.

19,00 

Κάθε λογοτεχνικό έργο –ανεξαρτήτως της θέσης τού κάθε ποιητή και συγγραφέα προς αυτό– απευθύνεται στην κοινωνία. Η λογοτεχνία είναι δημιουργία, γιατί πρόκειται για παραγωγή έργου που απευθύνεται στον δήμο, όπως προκύπτει από την ετυμολογία της λέξης. Μέσα σε τρία μόλις χρόνια από την ίδρυσή του, ο Κύκλος έχει να επιδείξει πλήθος ποιοτικών εκδηλώσεων σε όλη τη χώρα και δύο ανθολόγια, δείγματα γραφής των μελών του.

17,00 

Το να θυμάσαι το παρελθόν, μακρινό, σαν ένα όνειρο, είναι συχνό φαινόμενο. Το να ξυπνούν μνήμες, που δε θυμάσαι αν έχεις, από τόπους, πρόσωπα, επιθυμίες, ελπίδες, ζώα και αντικείμενα, σαν σε όνειρο, τότε ζεις το όνειρό σου… Το να ονειρεύεσαι όμως το μέλλον έχοντας μέσα σου τις θύμησες και τις διδαχές του παρελθόντος, είναι καθήκον, είναι δρόμος μπροστά, είναι σκοπός ζωής…

17,00 

Στο βιβλίο αυτό ο συγγραφέας περιγράφει κυρίως τους ανθρώπους που είχαν κάτι σημαντικό να πουν. Δηλαδή, αυτούς που εξέπεμπαν Φως! Αυτό το Φως των ανθρώπων, ή ομορφιά της ψυχής, η σοφία, η ευαισθησία, το ήθος τους, είναι το κύριο επιθύμημα, το κύριο αιτούμενο του συγγραφέα.